| Harcerstwo w Gniewkowie w latach 1933 - 1949 |
| |
W dniu 9 listopada 1934 r. zawiązało się przy Szkole Podstawowej nr 1 w Gniewkowie Grono Przyjaciół Harcerstwa.
Po skończonej wojnie, na gruzach miast i wsi rozpoczęło się nowe życie, także dla drużyn harcerskich w naszym mieście.
Co pamiętają ze swojej przynależności do harcerstwa w Gniewkowie w tym okresie druhowie: Bogdan Matelski, Zygmunt Powałowski , Andrzej Dąbrowski, Stanisław Pietrzak i Jan Budny.
Dh Bogdan Matelski harcerz i drużynowy 13 DH/ zam. w Kamiennej Górze /
Moja działalność harcerstwie zaczęła się w lutym 1938 r. kiedy uczęszczałem już do gimnazjum w Inowrocławiu. Należałem do 13 DH im. Lisa- Kuli /był to oficer wojska, który zginął pod Warszawą w wojnie bolszewickiej w 1920 roku. Po podziale szkoły podstawowej na SP 1 i SP 2 , powstała przy szkole nr 2 drużyna harcerska 13 DH im. Tadeusza Kościuszki. Odznaką tej drużyny były żółte chusty na których wyhaftowano: dwie kosy złożone jedna na drugą, na nich czapka tzw. krakuska. Opiekunem tej drużyny był nauczyciel wychowania fizycznego Hilary Smul zamordowany razem z innymi na dziedzińcu więzienia w Inowrocławiu przez hitlerowców, a drużynowym phm Mieczysław Marciniak, który mieszkał na ulicy Dworcowej u Teperów lub Marszewskich, a przybocznym Alfons Powałowski po którego tragicznej śmierci przybocznym został Florian Krzemiński. Po wojnie 1939 nie wrócił do Gniewkowa.
W miesiącu lipcu i sierpniu drużyna harcerzy gniewkowskich przygotowywała się do festynu, który odbył się 27 sierpnia 1939 roku w Parku Wolności. Drużyna współpracowała z jednostkami wojskowymi, które wówczas stacjonowały na terenie Gniewkowa. Na ulicy Dworcowej w ówczesnym Domu Dziecka była ulokowana jednostka żandarmerii, a na zapleczu ulicy Sobieskiego, jednostka artylerii z której przedstawicielem kapitanem Plisowskim / harcmistrzem/,współpracowała miejscowa drużyna harcerska. Kapitan Plisowski na tym festynie wręczał także harcerzom krzyże harcerskie. Harcerze chodzili również razem z żołnierzami żandarmerii na patrole
Dh Matelski w okres II wojny światowej spędził w Poznaniu, a kiedy po wyzwoleniu wrócił do Gniewkowa spotkał dh Sobieralskiego, który już zbierał i organizował Harcerstwo wśród dawniejszych harcerzy. Byli to już ludzie dorośli mający po 18 i więcej lat między innymi jak: St. Bednarski, Witold Bednarski, Mikołajczak, Marczewski, Zbigniew i Paweł Drzewieccy, Magdowski, Bogdan Paul i paru młodszych, których nazwisk już nie pamięta. Trudno było zebrać więcej, bo ze strony szkoły nie było wsparcia. Jedynie Burmistrz Lewandowski dał im do dyspozycji barak, który stał koło wieży wodociągowej.
Zastanawiano się co zrobić aby więcej młodzieży przyciągnąć do ZHP. Na jednej ze zbiórek padła propozycja aby dla 2 zastępów zafundować proporczyki. Chodziło jednak o wykonawcę, a że często jeździł do Poznania, do Składnicy Harcerskiej po różne akcesoria typu: lilijki, pasy harcerskie itp. Zapytał obsługującego Składnicę Harcerską, czy można by zamówić proporczyki? Ten przywołał dwie dziewczyny z zaplecza znane mi jak pracowały w czasie okupacji w Ogrodzie Botanicznym i te po ustaleniu wzorów i późniejszej akceptacji przez Radę Drużyny zgodziły się wyhaftować sztandar. Pieniądze na ten cel zbierano organizując zabawy w Sali p. Grześkowiaka, w Murzynku i w Wierzchosławicach, pracując na żniwach w Buczkowie oraz przeprowadzając kwestę uliczną.
6 stycznia 1946 roku odbyło się poświęcenie tego sztandaru.
Bogdan Matelski |
|